مترجم: محمدحاجزمان
جیژو سونگ (Jizhou Song) استاد کالج مهندسی دانشگاه میامی به همراه پروفسور جان راجرز (John Rogers) از دانشگاه ایلینوی و پروفسور یونگگانگ هوانگ (Yonggang Huang) از دانشگاه نورث وسترن، طرح جدیدی برای قطعات الکترونیکی کشسان ارایه دادهاند که بدون کاهش عملکردهای الکترونیکی، به دور شکلهای مختلف پیچیده شوند.
این راهبرد طراحی مکانیکی جدید مبتنی بر نانوموادهای نیمهرسانایی است که قابلیت کشسانی بسیار بالایی (140 درصد) داشته و همانند در بطری بازکن، از قابلیت پیچش بسیار زیاد همراه با گام پیچش اندک (90 پیچ در سانتیمتر) برخوردارند. این طراحی جدید در ساخت ابزارآلات الکترونیکی برای دوربینهای چشمی، دستکشهای هوشمند جراحی، اندامهای انسانی، بال هواپیما، صفحات پشتی نمایشگرهای کریستال مایع (LCD) و تجهیزات زیستپزشکی قابل استفاده است.
راز این طراحی در جزایر سیلیکونی است که ابزارها و مدارات فعال بر روی آنها ساخته میشوند. این جزیرهها یک بستر پیشکشیده الاستومری (Elastomreic) ایجاد میکنند که به صورت شیمیایی پیوند یافتهاند. رهاسازی کشش اولیه باعث میشود اتصالات فلزی مدارات خم شده و ساختارهای قوسی شکلی ایجاد کنند و در نتیجه، تغییر شکلهای اعمالشده روی ابزار را جبران کرده و بدون ایجاد تغییرات اساسی در ویژگیهای الکتریکی نیمهرساناها، قابلیت کشسانی آن را به شدت بالا میبرد. این طراحی را به اصطلاح "طراحی توری ناهمسطح" (noncoplanar mesh design) نامگذاری کردهاند.
| < قبلی | بعدی > |
|---|