هر از گاهی، پس از مدتی طولانی، میتوانم درباره محصولی بنویسم که آن را گامی به سوی آینده میبینم. یکی از این محصولات «مایکروسافت لینک 2010» است که امکانات پیامدهی فوری، تماس VoIP، نشست زنده و کنفرانس تصویری را ترکیب کرده، اما در نهایت چیزی فراتر از مجموع این امکانات است.
با آن که «لینک» تقریبا با هر سیستم تلفن داخلی (PBX) یکپارچه میشود، اما کامپیوتر شخصی را چنان بهخوبی در مرکز ارتباطات به کار میگیرد که قادر است سیستم تلفن کنونی شما را بازنشسته کند.
لینک، تماس واضح VoIP و تصویر شفاف کنفرانس ویدویی را بینیاز از امکانات خاصی روی شبکه میسر میسازد . با دیگر برنامههای مایکروسافت نظیر اکسچنج (Exchange)، شیرپوینت (SharePoint) و آفیس یکپارچه میشود و اطلاعات حضور کاربر را به آوتلوک (Outlook) و سایتهای گروهی شیرپوینت میرساند و همچنین امکان پیامدهی فوری و تماس تلفنی را تنها با یک کلیک فراهم میآورد.
لینک، تجربه ارتباطی بسیار بهتری را با قیمتی بسیار مناسب نسبت به سایر سیستم تلفنی داخلی (PBX) متداول به همراه دارد. برای مثال نتیجه رقابت RFP در کنفرانس VoiceCon Orlando 2010، بسیار خیرهکننده بود: لینک، حتی وقتی تنها بر اساس تواناییهای صوتیاش ارزیابی میشد، از راهکار مبتنی بر برنامه Asterisk ارزانتر بود، در عین حال که RFP را هم تا حد زیادی برآورده میکرد. به اعتقاد مایکروسافت بسیاری از آن دسته ملزومات RFP که در لینک وجود ندارد (مانند تماس مجدد خودکار) در یک راهکار یکپارچه مبتنی بر حضور، ضروری نیست که البته منطقی هم هست. با نسل جدید کاربرانی که با ابزارهای ارتباطی نرمافزاری زندگی میکنند، به نظر میرسد که تماسهای فیزیکی فاصله چندانی تا خط پایان ندارند. لینک واقعا گامی به جلو به سوی عصر جدیدی است که در آن راحتی پیامدهی فوری، صدا و تصویر در یک نرمافزار کلاینت قابل کنترل ترکیب میشود.
برای این نقد، گروه مایکروسافت لینک سری به آزمایشگاهم در دانشگاه هاوایی زد. قابلیتهای لینک حکایت از ژن مشترکش با دو برنامه Live Communications Server 2005 (LCS) و Office Communications Server 2007 (OCS) داشت، اما نوع اصلاحشده آن به حذف مشکلات تجربهشده توسط جامعه کاربران از این دو برنامه پرداخته بود. تقریبا در هر گام از پیشنمایش، بهوضوح دیدم که لینک تا چه حد از پیشینیان خود متفاوت است.
لینک نه تنها کاربردیتر و سادهتر است، بلکه راهاندازی و مدیریت آن نیز بسیار سادهتر از نسلهای پیشین است. بر خلاف OCS، لینک دیگر نیاز به یکپارچهسازی با اکسچنج، اکتیو دایرکتوری (Active Directory) و سیکوئل سرور (SQL Server) ندارد، اما تمام خدمات لازم را در یک برنامه نصبی واحد جمع کرده است. انبوه کنسولهای مدیریتی نیز جای خود را به یک کنسول واحد لینک بر روی پروتکل SSL داده است. به طور طبیعی، لینک هنوز میتواند با اکسچنج و اکتیو دایرکتوری یکپارچه شود و بر روی چندین سرور تغییر مقیاس دهد تا پاسخگوی محیطهای بزرگ باشد، اما نیازمندیهای حافظه اندک تکسروری آن را برای کسبوکارهای کوچک نیز مناسب میسازد.
برای سازمانهای فناوری اطلاعات که نگران هزینه و کار لازم برای برپاسازی و نگهداری سیستمهای VoIP هستند، بهترین بخش لینک شاید رمزگذاری و رمزگشایی (codec) هستهای مایکروسافت باشد (RTAudio و RTVideo)، که نیازمند نرخ خطای بسیار پایین و شبکههای خالص و همگن نیستند، بلکه قادرند از پس طبیعت وحشی ارتباطات اینترنت عمومی نیز بر آیند.
الگوی جدید ارتباطات
پیام واضح و رسای این آزمایش، آن است که لینک نه یک «تلفن داخلی بهتر»، بلکه همان قدر تغییر الگوی در ارتباطات است که مرورگرهای وب نسبت به اسلافشان، یعنی صفحههای اعلان. لینک با رویکردی جدید به ارتباط بین کارکنان اطلاعاتی پراکنده، از صدا و تصویر و پیامرسانی یکپارچه شروع و سپس بر پایه آنها یک جریان ارتباطی در شرکت به پا میکند، با امکاناتی که نه در تلفنهای داخلی امروز یافت میشوند و نه وقتی به مجموعه تلفن داخلی افزوده میشوند، هزینه سنگینی را بر شرکت تحمیل کنند.
توزیع تماس خودکار («برای بخش فروش، کلید یک را فشار دهید...») نه تنها توکار است، بلکه اعلانها با استفاده از یک سیستم متنخوان 32 زبانه تولید میشود. از این رو، به چشمهمزدنی میتوان اعلانهای کاملا سفارشیشده ساخت، آن هم تنها با تایپ کردن. همچنین با این سیستم متنخوان دیگر کسی برای ضبط پیام خوشآمد معطل نمیشود.
ویژگی مورد علاقه خودم، توانایی اعمال قواعد کسبوکار به مسیرهای ارتباطی است. برای مثال یک مدیر اجرایی را در نظر بگیرید که به جلسه میرود، اما هنوز مجموعهای از ارقام بودجه را کم دارد. از آن جا که وضعیت حضور مدیر به «در جلسه» تغییر یافته، کسی مزاحم او نمیشود. اما به اعضای همان گروه کاری اجازه میدهد آن ارقام مهم بودجه را به او برسانند.
این نوع قواعد ارتباطی از زمان LCS بخشی از سیستم بوده، اما در لینک غنیتر و اعمالشان سادهتر شده است. امکاناتی چون تماس با خط اختصاصی و اولویتبندی تماسگیرنده به آن معنی است که رییس یا مشتری طلایی همیشه تماسش برقرار میشود. امکاناتی چون تفویض نقش و گروههای تلفن اطمینان میدهند که وقتی کارکنان غایب یا از میزشان دورند، تماسها بیپاسخ نمیمانند.
ارتباطات زنده در دنیای واقعی
پیشنمایشی از فرانسوا دورمیو (Francois Doremieux) از مایکروسافت به نظر تمام مزایای لینک را در یک جا خلاصه میکند. دورمیو لپتاپش را در پشت دیوار آتشم (که SonicWall باشد) در آزمایشگاه وصل کرد، آن هم بدون هیچ گونه قواعد یا تطابقی. با این حال او با امنیت به سرور لینک خود در ردموند وارد شد و قادر بود اطلاعات حضور تماسهایش را از طریق یک ارتباط امن متحد مرور کند.
اگر چه در گرجستان تقریبا نیمهشب بود، میدیدیم دراگو توتف (Drago Totev)، دوست دورمیو، در آن جا برخط و در دسترس است. بعد از یک پیام فوری وارد کنفرانس تصویری شدیم. تصویر با کیفیت HD پایدار بود و به جای آن که خطاها باعث مربعی شدن تصویر شوند، تنها مکثهایی دیده میشد. صدا کاملا شفاف بود و حتی چرخش دود سیگارش را هم میدیدم.
حالا مکثی کنید و فکر کنید: یک کنفرانس تصویری با کیفیت بالا که بدون هیچ گونه قواعد دیوار آتش ویژه، بر روی ارتباطی که از اینترنت2 در آزمایشگاهم به اینترنت متداول و نهایتا به کابل مودم خانه توتف انتقال مییافت. چنین شرایطی شاید برای کاربران اسکایپ آشنا باشد، اما برای تمام کسانی که به کنفرانس تصویری متداول بر روی H.323 با استفاده از Polycom، Tandberg، LifeSize و جز آن عادت دارند، بازی را عوض میکند. لینک اولین سیستم کنفرانس تصویری نیست که از «خدمات قرارگذاری» برای برقراری تماس استفاده میکند (سرور به دو نقطه نهایی وصل میشود و بعد از آن که ارتباط نقطهبهنقطه برقرار گشت، سرور از سر راه کنار میرود)، اما اولین پیادهسازی فوقالعاده تمیز آن است.
برنامه مشتری لینک در پسزمینه با استفاده از مجموعهای از آزمایشهای سرتاسری شبیه به MOS (امتیاز میانگین نظرات) یا آزمایش R-value، بر تجربه کاربر نظارت و آن را به طور پویا بهینهسازی میکند. این رویکرد بسیار بهتری از کاوشگرهای گرانقیمت VoIP است که برخی از فروشندگان تلفن داخلی VoIP ارایه میدهند، اما همچنان اجازه نظارت تماس فعال و نیز آزمایش غیرحضوری ساعتهای تعطیل را با استفاده از ترافیک مصنوعی قابل پیکربندی میدهد.
من مدت زیادی از کنفرانس تصویری متداول H.320/H.323 استفاده میکردهام و هنوز هم از گامهای متعدد فعال کردنش از پشت دیوارهای آتش خسته میشوم. به هر حال، آن را برای تماس مستقیم با استفاده از ISDN طراحی کرده بودند، بعد برای این که روی اینترنت کار کند دستکاریاش کردند.
نظر به آن که اسکایپ با چه سرعتی در حال بلعیدن کسبوکار کنفرانس تصویری متداول است، کنار گذاشتن دفترچه قواعد H.320/H.323 و طراحی چیزی مخصوص دنیای پر پرش و با پهنای باند متغیر اینترنت عمومی، منطقی است. واضح است که مایکروسافت درسش را خوب خوانده است. گر چه هر از چندی تصویر توقفی داشت، اما هرگز آن انفجار مربعهای رنگی که در سیستمهای کنفرانس تصویری مرسوم به آنها عادت دارم، رخ نداد.
لینک 2010 محصولی است که مدت زیادی در راه بوده و سرانجام به وعدهای را که یک دهه پیگیر آن بودهام، محقق میکند. لینک کنترل بیشتری بر روی ارتباطات صوتی نسبت به تلفن داخلیام دارد و تصویر را بهتر از سیستم ورشکستکننده کنفرانس تصویریام، اداره میکند. به حریم خصوصی توجه دارد، راههایی برای جداسازی زندگی شخصی از کار در اختیار میگذارد و ضرورت کار در دفتر واقعی را کاهش میدهد. برای شرکتهایی که دیگر دفاتر نفربهنفر تدارک نمیبینند و به جایش از «میز کار فعال» (مشترک در بین کارکنان به صورت شیفتی) استفاده میکنند، لینک موهبتی است.
حتی فکرش را هم نکنید که بدون قرار دادن لینک در فهرست نامزدها، به دنبال خرید سیستم تلفن شرکتی بروید. سازمان خود را تشویق کنید که نسخه آزمایشی را دریافت و امتحانش کند. این اولین سیستم ارتباطات یکپارچهای است که کار با آن واقعا به نظر یکپارچه میرسد.
| < قبلی | بعدی > |
|---|