سالها پیش، بعد از خواندن چند مقاله در باب مزایای تهیه نسخه پشتیبان از محتویات دیجیتال، به فکر افتادم که برای کامپیوتر شخصیام هم یک نرمافزار پشتیبانگیر تدارک ببینم و زمانبندیاش کنم که فایلهایم را جایی غیر از پوشه اصلیشان کپیبرداری کند؛ برای روز مبادا. آن روزها در شرکت شبکه تحت ناول داشتیم و همه برنامههایمان روی سرور بود و من مسئول تهیه نسخه پشتیبان نبودم. اما مسئولیت فایلهای خانگی با من بود. بنابراین، برای اولین بار دنبال یک نرمافزار پشتیبانگیر خوب گشتم و دوستی همین MS Backup روی ویندوز خودمان را توصیه کرد. خوب، راحت بود و نیاز به نصب چیزی نبود. چند باری پشتیبان گرفتم و برگرداندم روی همان پوشه یا جای دیگر. همه چیز درست کار میکرد. بنابراین، تنظیمش کردم که هر روز ساعت یک و نیم بعد از ظهر که مشغول تجدید بنیه ظهرگاهی بودم، از وقت استفاده کند و از فایلها کپی بگیرد. نرمافزار هر روز خودبهخود اجرا میشد و کارش را میکرد و پیام موفقیت میداد. روزی شد که فایلی مهم را بهاشتباه حذف دایم کردم؛ یعنی از سطل زباله ویندوز هم پاک شد! بلافاصله، با اطمینان کامل و بدون این که برای پیدا کردن نرمافزارهای قفلشکسته بازیابی فایل وقت تلف کنم، نرمافزار محترم را باز کردم و تلاش کردم فایل را پیدا و بازیابی کنم؛ اما تلاشی بیثمر. مجموعه پشتیبانی که دیگر به چند صد مگابایت بالغ شده بود (واقعا آن موقع حجم بالایی بود) اصلا باز نمیشد! زمان تنگ بود و نمیشد دنبال راه حل گشت؛ اینترنت هم که مثل این روزها پرسرعت و فراگیر نبود (صفت اول را اغماض کنید). خلاصه به یاری حافظه بیشتر متن فایل را که دو سه صفحهای بیشتر نبود، بازنویسی کردم و تلفنی از کسانی که آن را خوانده بودند، کمک گرفتم و تکمیلش کردم. اما درسی که از این حادثه گرفتم، ... ، خوب که فکر میکنم، میبینم درس چندانی نگرفتهام؛ چون هنوز هم درست و حسابی از فایلهایم نسخه پشتیبان تهیه نمیکنم!
واقعیت این است که خیلیها، طبق آمار، همین رفتار را دارند. درصد بالایی از کاربران کامپیوتر، تا زمانی که دادههای مهمشان را از دست نداده باشند، به اهمیت پشتیبانگیری پی نمیبرند. واقعیت دیگر این است که درصد بالایی هم خیلی زود درس خوانده را فراموش میکنند.
این قضیه شاید در مورد کاربران عادی و فایلهای شخصی اهمیت حیاتی نداشته باشد، ولی برای یک کسبوکار از دست دادن اسناد، مدارک، قراردادها، اطلاعات مشتریان و مهمتر ازهمه تراکنشها و دادههایی که در نرمافزارهای کاربردی سازمانی ذخیره میشوند، ممکن است عواقب حقوقی و مالی وخیمی داشته باشد. قابلیت بازیابی اطلاعات بعد از بروز یک حادثه وخیم را «بازیافت پس از فاجعه» (Disaster Recovery) خواندهاند و فاجعه همیشه آتشفشان اتنا و سونامی سواحل ژاپن نیست. از بین رفتن دیسک سخت یک سرور یا حتی کامپیوتر کاری فردی کلیدی در سازمان، میتواند به همان اندازه یک فاجعه باشد؛ به شرطی که پشتیبانی مطمئن از اطلاعات تهیه نشده باشد و پشتیبان مطمئن یعنی این که جای امنی باشد، بهسلامت و بهموقع قابل بازیابی باشد و با نرمافزاری تهیه شده باشد که بیخطا عمل کند، رابط کاربری خوشدستی برای کاربر یا مدیر سیستم داشته باشد و شیوهها و رسانههای مختلفی برای پشتیبانگیری را پوشش دهد.
پشتیبان خوب و مطمئن از اطلاعات دیجیتال مثل سلامتی است؛ وقتی به اهمیتش واقف میشویم که نباشد. پرونده این شماره را بخوانید و به فکر سلامتی خود باشید!
امیر سپهرام
سردبیر
| بعدی > |
|---|