دونکن گراهام-روو (Duncan Graham-Rowe)مترجم: رقیه کرد
چندی پیش زبان برنامهنویسی جدیدی متولد شد. این زبان قابلیت استفاده از حد اکثر توان پردازندههای کامپیوتری چندهستهای را دارد و از آن جا که امکان ساخت نرمافزارهای قدرتمندی را فراهم میکند، محبوبیت خوبی بین برنامهنویسها پیدا کرده است.
در چند سال گذشته، شرکتهای سازنده ریزتراشهها جدال با محدودیتهای فیزیکی در کوچکسازی تراشهها را کنار گذاشتند. آنها به جای این که قدرت هستههای پردازنده را، افزایش دهند، اضافه کردن هستههای بیشتر به تراشهها را در دستور کار خود قرار دادند؛ برای مثال پردازندههای Core i3 و Core i7 شرکت اینتل به ترتیب 2 و 4 هسته دارند.
اما اضافه شدن هستههای بیشتر به تراشهها به چالشی برای برنامهنویسان تبدیل شد. از آن جا که اکثر زبانهای برنامهنویسی برای تراشهها تکهستهای طراحی شدهاند، کار تقسیم وظایف و ارسال آنها به هر کدام از هستهها به صورت موازی بسیار دشوار است. اگر برنامهنویس دقت لازم را نداشته باشد، فرآیند دسترسی هر کدام از هستهها به منابع مشترک حافظه با خطاهای زیادی روبهرو خواهد شد.
تاکر تفت (Tucker Taft) مدیر ارشد فنی و رییس شرکت نرمافزاری SofCheck، زبان جدیدی طراحی کرده است که هدف آن ساخت نرمافزار مخصوص پردازندههای چندهستهای است. این زبانParallel Specification and Implementation Language نام دارد که به اختصار ParaSail (پاراسیل) خوانده میشود. در این زبان مشکلاتی که هنگام کار با تراشههای چندهستهای پیش میآید، از بین رفته است.
پاراسیل را شکل تغییریافتهای از جاوا یا سیشارپ میتوان دانست؛ با این تفاوت که پاراسیل به طور خودکار برنامه را به هزاران وظیفه کوچکتر تقسیم کرده و انجام آنها را به هستههای مختلف تراشه واگذار میکند؛ این شیوه Pico-Threading نام دارد و تعداد وظایفی را که به صورت موازی توسط هستهها انجام میشود به طور قابل ملاحظهای افزایش میدهد. درضمن پاراسیل به طور خودکار، اشکال زدایی (Debugging) و سالمسازی کدها را هم انجام میدهد. تفت میگوید: «در پاراسیل همه چیز به صورت پیشفرض و همراستا انجام میشود مگر این که شما چیز غیر از آن بخواهید.»
پاراسیل از روشهای مختلفی استفاده میکند که بعضی از آنها در زبانهای طراحی شده برای ابرکامپیوترهای دهههای 80 و 90 میلادی به کار گرفته شدهاند،. تفت میگوید: «پاراسیل طراحی کاملی دارد. اولین نگارش از کامپایلر این زبان در دو ماه آینده عرضه خواهد شد.» این زبان با کامپیوترهایی سازگار است که از ویندوز، مک و لینوکس استفاده میکنند.
شرکتهای مایکروسافت و اینتل، برای توسعه زبانهای کنونی و سازگاری هر چه بیشتر آنها با پردازندههای چندهستهای، رقمی معادل
20 میلیون دلار سرمایهگذاری کردهاند؛ بر این اساس پذیرش همگانی پاراسیل در هالهای از ابهام قرار دارد. تفت اضافه میکند: «افراد بسیاری وجود دارند که از زبانهای برنامهنویسی موجود استفاده میکنند و سعی در بهینهسازی و سازگاریشان برای پردازشهای موازی دارند.»
دنیس نیکول (Denis Nicole) از اعضای گروه مهندسی نرمافزار دانشگاه ساوتمپتون (Southampton) اشاره میکند که تفت سابقه درخشانی در توسعه زبانهای برنامهنویسی دارد. اما در ادامه میافزاید: «معمولا شرکتهای بزرگی مانند اوراکل از قدرت لازم برای محبوب کردن یک زبان جدید میان برنامهنویسان برخوردارند و تفت شاید نتواند در معرفی پاراسیل و جا انداختن آن در میان برنامهنویسان توفیق چندانی پیدا کند.»
| < قبلی | بعدی > |
|---|